{"id":3573,"date":"2023-11-27T20:11:10","date_gmt":"2023-11-27T19:11:10","guid":{"rendered":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/?p=3573"},"modified":"2024-07-16T12:39:15","modified_gmt":"2024-07-16T10:39:15","slug":"dzentelmenskie-nieporozumienie-od-drugiej-strony-czyli-rewolwery-enfield-no-2-mk-i-mk-i","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/?p=3573","title":{"rendered":"„D\u017centelme\u0144skie (nie)porozumienie” od drugiej strony. Rewolwery Enfield No 2 Mk I \/ Mk I*"},"content":{"rendered":"\n

Po pierwszej wojnie \u015bwiatowej, British Army zdecydowa\u0142a o zast\u0105pieniu dotychczas u\u017cywanych pot\u0119\u017cnych rewolwer\u00f3w oficerskich Webley Mk VI czym\u015b l\u017cejszym i o mniejszym kalibrze (powody tej decyzji opisano tutaj<\/a>).
W roku 1926 Armia poprosi\u0142a firm\u0119 Webley (kt\u00f3ra w tym czasie opracowa\u0142a nowy rewolwer, spe\u0142niaj\u0105cy powy\u017csze wymagania) o udost\u0119pnienie dokumentacji konstrukcyjnej broni, po czym najspokojniej przekaza\u0142a j\u0105 Kr\u00f3lewskiej Wytw\u00f3rni w Enfield z sugesti\u0105 opracowania czego\u015b w\u0142a\u015bnie takiego. Za projekt wzi\u0105\u0142 si\u0119 kapitan Henry C. Boys (ten sam, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej skonstruowa\u0142 rusznic\u0119 przeciwpancern\u0105 13,97 mm).<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
Od tego si\u0119 zacz\u0119\u0142o – rewolwer Webley Mk IV<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n

I teraz zacz\u0119\u0142o si\u0119 dzia\u0107 ciekawie. Ot\u00f3\u017c Boys, ni mniej ni wi\u0119cej tylko zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do firmy Webley z kilkoma pytaniami natury technicznej dotycz\u0105cymi ich projektu, a firma uprzejmie mu wszystko wyja\u015bni\u0142a. Dalej by\u0142o ju\u017c mniej zabawnie, kiedy w roku 1931 projekt Boys’a zmaterializowa\u0142 si\u0119 w postaci rewolweru o przyd\u0142ugim desygnacie „British Service, Pistol, Revolver, Number 2, Mark I” (a kr\u00f3cej: „Enfield No 2 Mk I”). Rewolwer ten nie do\u015b\u0107, \u017ce zadziwiaj\u0105co przypomina\u0142 konstrukcj\u0119 Webley’a, to jeszcze w dodatku Armia w roku 1932 zdecydowa\u0142a o przyj\u0119ciu go na uzbrojenie. Tego by\u0142o ju\u017c zbyt wiele dla firmy Webley i w efekcie do boju ruszyli prawnicy. Po kilku latach spor\u00f3w zawarto ugod\u0119, w my\u015bl kt\u00f3rej producent z Birmingham otrzyma\u0142 nieco ponad tysi\u0105c funt\u00f3w nale\u017cno\u015bci (nawet bior\u0105c pod uwag\u0119 \u00f3wczesn\u0105 warto\u015b\u0107 funta szterlinga, by\u0142a to raczej skromna kwota). Kluczowe okaza\u0142o si\u0119 to, \u017ce Webley za wspomniane wyja\u015bnienia i konsultacje skasowa\u0142 jak\u0105\u015b nale\u017cno\u015b\u0107 – wi\u0119c w \u015bwietle prawa wysz\u0142o na to, \u017ce odp\u0142atnie uczestniczy\u0142 w projektowaniu rewolweru z Enfield…<\/p>\n\n\n\n

Swoj\u0105 drog\u0105 wyb\u00f3r rewolweru jako broni osobistej m\u00f3g\u0142 wydawa\u0107 si\u0119 dziwny w czasach, gdy wszystkie inne szanuj\u0105ce si\u0119 wojska wprowadza\u0142y na swoje uzbrojenie nowoczesne pistolety, ale Brytyjczycy mieli swoje racje. Tradycyjnie g\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0105 British Army by\u0142o utrzymywanie porz\u0105dku na obszarze Imperium i ewentualne walki w lokalnych konfliktach, a dotychczasowe do\u015bwiadczenia wskazywa\u0142y, \u017ce to w\u0142a\u015bnie rewolwery najlepiej sprawdzaj\u0105 si\u0119 w skrajnie zr\u00f3\u017cnicowanych warunkach klimatycznych i pogodowych. Do pistolet\u00f3w zacz\u0119to przekonywa\u0107 si\u0119 dopiero par\u0119 lat p\u00f3\u017aniej, kiedy spadochroniarze zacz\u0119li g\u0142o\u015bno wychwala\u0107 swoje FN HP (kanadyjskiej produkcji), a oficerowie wojsk l\u0105dowych „zag\u0142osowali kaburami” ch\u0119tnie pozyskuj\u0105c zw\u0142aszcza zdobyczne niemieckie Walthery P38. Zreszt\u0105 to w\u0142a\u015bnie FN HP zosta\u0142y kolejn\u0105 (od roku 1957) brytyjsk\u0105 broni\u0105 boczn\u0105 – jako pistolety L9A1.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
Rewolwer Enfield No. 2 Mk I wyprodukowany w 1939 przez zak\u0142ady RSAF Enfield (ostatni rok przed przestawieniem produkcji na model Mk I*).<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n

Do tego czasu jednak, Enfield No 2 zosta\u0142 ostatnim, nowym typem rewolweru wprowadzonym do uzbrojenia jakiejkolwiek armii. Konstrukcyjnie by\u0142 praktycznie bli\u017aniakiem Webley’a Mk IV, z \u0142amanym szkieletem (kt\u00f3rego g\u00f3rna cz\u0119\u015b\u0107 stanowi\u0142a jedn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 z luf\u0105) i gwiazdkowym wyrzutnikiem \u0142usek. Mia\u0142 te\u017c podobn\u0105 g\u0142\u00f3wn\u0105 wad\u0119 – do\u015b\u0107 uci\u0105\u017cliwe rozk\u0142adanie, zw\u0142aszcza w warunkach polowych, kiedy \u0142atwo by\u0142o zgubi\u0107 jedn\u0105 z drobnych cz\u0119\u015bci broni. Warto jednak zaznaczy\u0107, \u017ce mimo prawie identycznego wygl\u0105du, drobne r\u00f3znice wymiarowe powodowa\u0142y, \u017ce podzespo\u0142y i cz\u0119\u015bci obu rewolwer\u00f3w nie by\u0142y nawzajem wymienne. <\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
Czo\u0142gi\u015bci z 4 Batalionu Royal Tank Regiment podczas \u0107wicze\u0144 z broni\u0105 osobist\u0105 – rewolwerami Enfield No 2 Mk I. S\u0105 to rewolwery w oryginalnej konfiguracji, jeszcze nie „rewolwery czo\u0142gist\u00f3w”. Zdj\u0119cie wykonano 6 pa\u017adziernika 1939 na jednej z farm niedaleko Arras we Francji, gdzie w\u00f3wczas stacjonowa\u0142 ten batalion (w sk\u0142adzie Brytyjskich Si\u0142 Ekspedycyjnych – BEF). Przy okazji warto zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na kabury.
\u0179r\u00f3d\u0142o: https:\/\/twitter.com\/rgpoulussen.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n

W drugiej po\u0142owie lat trzydziestych wojsko Jego Kr\u00f3lewskiej Mo\u015bci po raz kolejny nieco zmieni\u0142o swoje podej\u015bcie do roli broni kr\u00f3tkiej. Uznano, \u017ce jej zasadnicz\u0105 rol\u0105 ma by\u0107 samoobrona lub wymuszanie pos\u0142usze\u0144stwa na najbli\u017cszych dystansach, a celne strzelanie na wi\u0119ksze odleg\u0142o\u015bci nie jest odt\u0105d potrzebne. To przek\u0142ada\u0142o si\u0119 na uproszczenie szkolenia strzeleckiego oraz uproszczenie konstrukcji i obni\u017cenie koszt\u00f3w produkcji broni – teraz wystarcza\u0142o, aby rewolwer m\u00f3g\u0142 strzela\u0107 tylko z samonapinania.
Tak powsta\u0142a wersja rewolweru, kt\u00f3r\u0105 oznaczono Enfield No. 2 Mk I*. Ta skromna „gwiazdka” w nazwie oznacza\u0142a w rzeczywisto\u015bci zauwa\u017caln\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0119 w konstrukcji, a zw\u0142aszcza w wygl\u0105dzie broni – przy strzelaniu wy\u0142acznie z samonapinania ogon kurka przesta\u0142 by\u0107 potrzebny. Zmieni\u0142 si\u0119 tak\u017ce kszta\u0142t ok\u0142adek kolby i materia\u0142 z kt\u00f3rego j\u0105 wykonano (Mk I mia\u0142 ok\u0142adki drewniane, a w Mk I* drewno szybko zast\u0105piono bakelitem).
<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
Rewolwer Enfield No. 2 Mk I* wyprodukowany w 1940 przez zak\u0142ady RSAF Enfield.<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n

Wersja Mk I* dorobi\u0142a si\u0119 w p\u00f3\u017aniejszych latach nieoficjalnej nazwy „Tankmen Revolver” („Rewolwer czo\u0142gist\u00f3w”), gdy\u017c rzekomo to oni wymusili zmian\u0119 konstrukcji (ogon kurka mia\u0142 zaczepia\u0107 o przewody wewn\u0105trz czo\u0142gu). O ile jednak Royal Armoured Corps mo\u017ce i zg\u0142asza\u0142 w tej sprawie jakie\u015b sugestie, to raczej nie mia\u0142 takiej „si\u0142y przebicia” aby wymusi\u0107 modyfikacj\u0119 broni indywidualnej w skali ca\u0142ej British Army oraz zmian\u0119 procedur szkolenia strzeleckiego. Rzeczywista przyczyna sprowadza\u0142a si\u0119 – jak to opisano wy\u017cej – do realizacji zasady: „ma by\u0107 pro\u015bciej i taniej”.<\/p>\n\n\n\n

W latach wojny przy okazji remont\u00f3w, wi\u0119kszo\u015b\u0107 rewolwer\u00f3w wersji Mk I doprowadzono do standardu Mk I*. Tych drugich powsta\u0142o \u0142\u0105cznie \u0107wier\u0107 miliona (wliczaj\u0105c w to „przer\u00f3bki”) i s\u0105 wci\u0105\u017c do\u015b\u0107 popularne na rynku strzelecko-kolekcjonerskim, za\u015b rewolwery Mk I w oryginalnej konfiguracji s\u0105 spotykane zdecydowanie rzadziej.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
Jedna z „ikon” II wojny \u015bwiatowej – atak australijskiej piechoty w Afryce P\u00f3\u0142nocnej. Zdj\u0119cie wykona\u0142 fotoreporter agencji Associated Press w dniu 27 listopada 1942, podczas po\u015bcigu wojsk alianckich za wycofuj\u0105cym si\u0119 nieprzyjacielem po bitwie pod El Alamein. Oficer prowadz\u0105cy atak uzbrojony jest w rewolwer Enfield No. 2 Mk I*. [foto via: www.theatlantic.com]<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n

Z kronikarskiego obowi\u0105zku nale\u017cy wspomnie\u0107 jeszcze o powsta\u0142ej w roku 1942 wersji Mk I**, b\u0119d\u0105cej pok\u0142osiem szukania przez wojsko dalszych oszcz\u0119dno\u015bci (czytaj: kolejnego uproszczenia konstrukcji). Na szcz\u0119\u015bcie w tym przypadku decydenci do\u015b\u0107 szybko zorientowali si\u0119, \u017ce tym razem ju\u017c przesadzono i \u017ce bro\u0144 stanie si\u0119 du\u017co bardziej niebezpieczna dla u\u017cytkownika ni\u017c dla wroga. W rezultacie rewolwer Enfield No 2 Mk I** jak szybko si\u0119 pojawi\u0142, tak szybko znikn\u0105\u0142 w pomroce dziej\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Po pierwszej wojnie \u015bwiatowej, British Army zdecydowa\u0142a o zast\u0105pieniu dotychczas u\u017cywanych pot\u0119\u017cnych rewolwer\u00f3w oficerskich Webley Mk VI czym\u015b l\u017cejszym i o mniejszym kalibrze (powody tej decyzji opisano tutaj).W roku 1926… Read more »<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":3606,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[15],"tags":[82,83,85,22,81,84],"class_list":["post-3573","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-gun1","tag-enfield-no-2-mk-i","tag-enfield-no-2-mk-i-2","tag-enfield-revolver","tag-mssikm","tag-rewolwer-czolgistow","tag-rewolwer-enfield"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3573","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3573"}],"version-history":[{"count":32,"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3573\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4523,"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3573\/revisions\/4523"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/3606"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3573"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3573"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3573"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}