{"id":3671,"date":"2024-01-14T18:25:46","date_gmt":"2024-01-14T17:25:46","guid":{"rendered":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/?p=3671"},"modified":"2024-01-17T11:06:25","modified_gmt":"2024-01-17T10:06:25","slug":"to-i-owo-mniej-typowo-o-brenie-czesc-1-bren-wsrod-zolnierzy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/?p=3671","title":{"rendered":"To i owo, mniej typowo o \u201eBrenie\u201d. Cz\u0119\u015b\u0107 1 \u2013 \u201eBren\u201d w\u015br\u00f3d \u017co\u0142nierzy"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a>
Dwaj przedstawiciele licznej rodziny. Bren Mk I M (Inglis, 1942) oraz – poni\u017cej – Bren Mk 3 (Enfield, 1948). Fot. autora<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Zakup licencji na opracowany w Czechos\u0142owacji r\u0119czny karabin maszynowy ZGB-33 (wersja erkaemu ZB-26 przystosowana do brytyjskiej amunicji 0.303 cala i dostosowana do specyficznych brytyjskich wymaga\u0144) okaza\u0142 si\u0119 jedn\u0105 z najlepszych inwestycji na rzecz uzbrojenia British Army. Now\u0105 bro\u0144, kt\u00f3ra zwyci\u0119\u017cy\u0142a w konkursie na nast\u0119pc\u0119 pierwszowojennego erkaemu \u201eLewis\u201d, nazwano \u201eBren\u201d (akronim miejsc opracowania i produkcji: BR<\/strong>no – EN<\/strong>field). Przy niezbyt wysokiej szybkostrzelno\u015bci teoretycznej, \u201eBreny\u201d cechowa\u0142y si\u0119 znakomit\u0105 celno\u015bci\u0105 i pewno\u015bci\u0105 dzia\u0142ania w najtrudniejszych warunkach, co dok\u0142adnie odpowiada\u0142o brytyjskim oczekiwaniom. W tym czasie nie nastawiano si\u0119 bowiem na powt\u00f3rk\u0119 z wojny \u015bwiatowej, ale przede wszystkim na utrzymywanie porz\u0105dku w Imperium, pacyfikowanie zbuntowanych tubylc\u00f3w i ewentualne toczenie lokalnych wojenek w miejscach, o kt\u00f3rych ma\u0142o kto s\u0142ysza\u0142. Wysoka szybkostrzelno\u015b\u0107 nie by\u0142a tam do niczego potrzebna, za to niesamowicie obci\u0105\u017ca\u0142a systemy logistyczne, jako \u017ce ka\u017cdy nab\u00f3j musia\u0142 najcz\u0119\u015bciej przeby\u0107 d\u0142ug\u0105 drog\u0119 morzem i l\u0105dem od miejsca wyprodukowania a\u017c do najdalszych zak\u0105tk\u00f3w Afryki czy Azji. W tych zak\u0105tkach trudno by\u0142o tak\u017ce o wyspecjalizowane warsztaty remontowe, wi\u0119c wojsko nie mog\u0142o sobie pozwoli\u0107 na sprz\u0119t nazbyt delikatny i \u0142atwo ulegaj\u0105cy awariom.<\/p>\n\n\n\n

Oczywi\u015bcie, jak to cz\u0119sto bywa, \u017cycie (a konkretnie poczynania niejakiego Adolfa H.) skorygowa\u0142o za\u0142o\u017cenia i zamiary, a British Army chc\u0105c nie chc\u0105c ponownie znalaz\u0142a si\u0119 w centrum wojny na pe\u0142n\u0105 skal\u0119. Szcz\u0119\u015bliwie okaza\u0142o si\u0119 jednak, \u017ce \u00f3wczesna brytyjska \u201ema\u0142a taktyka\u201d oraz bro\u0144 strzelecka, chocia\u017c optymalizowane pod zupe\u0142nie inne uwarunkowania, ca\u0142kiem nie\u017ale sobie poradzi\u0142y.<\/p>\n\n\n\n

O ile bowiem bowiem podczas pierwszej wojny, g\u0142\u00f3wn\u0105 si\u0142\u0119 ognia mia\u0142y zapewnia\u0107 brytyjskim piechurom karabiny (\u015bwietne SMLE), a dla broni maszynowej przewidziano rol\u0119 wspieraj\u0105c\u0105, to w latach dwudziestych odwr\u00f3cono te za\u0142o\u017cenia, organizuj\u0105c dru\u017cyn\u0119 piechoty wok\u00f3\u0142 erkaemu. I tak, zgodnie z regulaminami, to w\u0142a\u015bnie ten nowy erkaem mia\u0142 stanowi\u0107 jej podstawowy \u015brodek walki, a pozosta\u0142e uzbrojenie \u017co\u0142nierzy (karabiny, p\u00f3\u017aniej tak\u017ce pistolety maszynowe) mia\u0142o s\u0142u\u017cy\u0107 przede wszystkim do wzmacniania jego si\u0142y ognia, do os\u0142ony sekcji erkaemu podczas zmiany stanowiska, ewentualnie r\u00f3wnie\u017c do walki z mniej wa\u017cnymi celami. Co wi\u0119cej, wobec wspomnianego za\u0142o\u017cenia o kluczowej roli \u201eBrena\u201d w dru\u017cynie, wszyscy \u017co\u0142nierze piechoty szkoleni byli z podstaw jego obs\u0142ugi oraz zasad prowadzenia ognia tak, by w razie potrzeby ka\u017cdy potrafi\u0142 przej\u0105\u0107 t\u0119 bro\u0144.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
„Bohaterowie s\u0105 zm\u0119czeni…” . Na zdj\u0119ciu odpoczynek sekcji „Brena” Mk I M w\u015br\u00f3d innych piechur\u00f3w 8 batalionu Royal Scots, Zdj\u0119cie wykonano 27 pa\u017adziernika 1944 na przedmie\u015bciach holenderskiego miasteczka Tilburg [Foto IWM, domena publiczna]<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Tych, kt\u00f3rym obs\u0142uga \u201eBrena\u201d i strzelanie z niego sz\u0142o najsprawniej, kierowano na kursy specjalistyczne. Ich absolwent\u00f3w mo\u017cna by\u0142o pozna\u0107 po naszywkach specjalno\u015bci \u201eBren Gunner\u201d na r\u0119kawie, a po\u015br\u00f3d licznych specjalizacji w piechocie, ta by\u0142a najwy\u017cej ceniona i cieszy\u0142a si\u0119 w\u015br\u00f3d \u017co\u0142nierzy najwi\u0119kszym szacunkiem. Oni te\u017c z regu\u0142y pe\u0142nili funkcj\u0119 etatowych celowniczych w sekcji \u201eBrena\u201d w dru\u017cynie.<\/p>\n\n\n\n

Sekcja ta sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z trzech \u017co\u0142nierzy:<\/p>\n\n\n\n