{"id":4569,"date":"2024-09-27T22:13:45","date_gmt":"2024-09-27T20:13:45","guid":{"rendered":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/?p=4569"},"modified":"2024-11-14T23:22:51","modified_gmt":"2024-11-14T22:22:51","slug":"pistolet-maszynowy-pps-43-czyli-mitologia-stosowana","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/?p=4569","title":{"rendered":"Pistolet maszynowy PPS-43, czyli \u201emitologia stosowana\u201d"},"content":{"rendered":"\n

W historii broni istniej\u0105 takie konstrukcje, o kt\u00f3rych \u201epowszechnie wiadomo, \u017ce\u2026\u201d. Na przyk\u0142ad pistolet maszynowy Sudajewa. Oto, co na przyk\u0142ad o genezie i celu jego powstania napisano w Wikipedii (wrzesie\u0144 2024, podkre\u015blenia autora), ale takie same informacje powielaj\u0105 si\u0119 w wi\u0119kszo\u015bci opis\u00f3w tej broni i w publikacjach na jej temat:
\u201eOd 1941 podstawowym pistoletem maszynowym Armii Czerwonej by\u0142 PPSz. Sprawdzi\u0142 si\u0119 on jako uzbrojenie piechoty, ale z powodu masy i wymiar\u00f3w (d\u0142ugo\u015b\u0107 840 mm) nie nadawa\u0142 si\u0119 jako uzbrojenie obs\u0142ugi broni ci\u0119\u017ckiej<\/strong>. Dlatego w 1942 og\u0142oszono konkurs na nowy pistolet maszynowy, kt\u00f3ry mia\u0142 uzupe\u0142ni\u0107 pepesze<\/strong><\/em>. [\u2026]
Pierwszym producentem<\/strong> pistoletu maszynowego PPS zosta\u0142y Zak\u0142ady Metalowe im. Woskowa w Siestroriecku (obw\u00f3d leningradzki).<\/em> [\u2026]
W nast\u0119pnych latach PPS zgodnie ze swoim przeznaczeniem<\/strong> by\u0142 u\u017cywany przez obs\u0142ug\u0119 broni ci\u0119\u017ckiej i czo\u0142gist\u00f3w<\/em>\u2026.\u201d
Niekt\u00f3re publikacje informuj\u0105 tak\u017ce, \u017ce Sudajew skonstruowa\u0142 t\u0119 bro\u0144 w obl\u0119\u017conym Leningradzie (i dlatego tam rozpocz\u0119to jej produkcj\u0119).
Jest tylko jeden ma\u0142y szkopu\u0142 \u2013 w rzeczywisto\u015bci by\u0142o nieco inaczej. A w\u0142a\u015bciwie zupe\u0142nie inaczej.

Po co powsta\u0142 PPS?<\/strong>

Nawet gdyby po prostu tylko zastanowi\u0107 si\u0119 \u201ena ch\u0142opski rozum\u201d, to pojawiaj\u0105 si\u0119 w\u0105tpliwo\u015bci. Oto wojna niemiecko-radziecka trwa ju\u017c od kilku miesi\u0119cy, a Armia Czerwona zbiera ci\u0119gi, o jakich nie \u015bni\u0142o si\u0119 jej dow\u00f3dztwu w najczarniejszych snach. Straty w ludziach id\u0105 w miliony, straty broni strzeleckiej s\u0105 jeszcze wy\u017csze (to w\u00f3wczas w\u0142a\u015bnie \u017co\u0142nierze maj\u0105 czasami przys\u0142owiowy \u201ejeden karabin na trzech\u201d). Kraj stoi na skraju przepa\u015bci, a tu kto\u015b mia\u0142by si\u0119 zajmowa\u0107 jak\u0105\u015b now\u0105 broni\u0105 osobist\u0105 specjalnie \u201edla artylerzyst\u00f3w i czo\u0142gist\u00f3w\u201d? Trudno w to uwierzy\u0107, tym bardziej, \u017ce w tym samym okresie z plan\u00f3w produkcji bezlito\u015bnie wykre\u015blana jest nawet taka bro\u0144, kt\u00f3ra ju\u017c istnieje i zosta\u0142a wcze\u015bniej oficjalnie przyj\u0119ta do uzbrojenia (jak karabin maszynowy DS-39, czy pistolet Wojewodina). A towarzysz Stalin w mgnieniu oka wys\u0142a\u0142by na bia\u0142e nied\u017awiedzie lub pod mur ka\u017cdego, kto zamiast my\u015ble\u0107 o zwi\u0119kszeniu produkcji tego co najpilniej potrzebne, zawraca mu g\u0142ow\u0119 jakim\u015b, nieistniej\u0105cym jeszcze, pistoletem maszynowym \u201edla obs\u0142ugi broni ci\u0119\u017ckiej\u201d\u2026
No tak, ale przecie\u017c jest faktem, \u017ce wczesn\u0105 wiosn\u0105 1942 og\u0142oszono konkurs na nowy pistolet maszynowy, a Stalin wcale nie rozgoni\u0142 towarzystwa na cztery wiatry, przeciwnie \u2013 traktowa\u0142 temat z \u017cyczliw\u0105 uwag\u0105. Jak wyja\u015bni\u0107 ten paradoks?
Odpowied\u017a jest prosta, cho\u0107 mo\u017ce zaskakuj\u0105ca \u2013 PPS wcale nie mia\u0142 \u201euzupe\u0142ni\u0107 pepeszy\u201d. Mia\u0142 j\u0105 zast\u0105pi\u0107.

Prawda czasu, prawda frontu<\/strong>

W styczniu 1942, czyli zaledwie p\u00f3\u0142 roku po wprowadzeniu do uzbrojenia Armii Czerwonej pistoletu maszynowego Szpagina (PPSz) i uzyskaniu opinii u\u017cytkownik\u00f3w, dokonano krytycznej oceny tej broni i zarekomendowano jak najszybsze zast\u0105pienie jej now\u0105 konstrukcj\u0105. \u201ePepesza\u201d, mimo swych niew\u0105tpliwych zalet, mia\u0142a tak\u017ce kilka wad, kt\u00f3re wysz\u0142y na jaw w realiach frontowych i okaza\u0142y si\u0119 bardzo uci\u0105\u017cliwe. Wcale nie chodzi\u0142o o jej mas\u0119 i wymiary – narzekano przede wszystkim na zbyt wysok\u0105 szybkostrzelno\u015b\u0107 oraz na niecelno\u015b\u0107 broni. Oba czynniki powodowa\u0142y marnowanie amunicji i to w sytuacji, gdy liczy\u0142 si\u0119 ka\u017cdy nab\u00f3j.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
PPSz \u2013 bro\u0144, kt\u00f3ra wbrew p\u00f3\u017aniejszej legendzie, tak naprawd\u0119 zawiod\u0142a i PPS-43, kt\u00f3ry mia\u0142 j\u0105 zast\u0105pi\u0107. Fot. autora<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

K\u0142opotliwa okaza\u0142a si\u0119 tak\u017ce eksploatacja „pepeszy” (chocia\u017c mia\u0142a by\u0107 jej najmocniejszym punktem). Problemy sprawia\u0142a zw\u0142aszcza wymiana magazynka b\u0119bnowego (szczeg\u00f3lnie w ruchu oraz w nocy), a co gorsza, okaza\u0142o si\u0119, \u017ce magazynki nie s\u0105 wzajemnie wymienne \u2013 do konkretnego egzemplarza PPSz kompletowano dwa pasuj\u0105ce \u201eb\u0119bny\u201d i koniec. Gdy \u017co\u0142nierz zu\u017cy\u0142 wszystkie zawarte w nich naboje, stawa\u0142 si\u0119 bezbronny \u2013 do\u0142adowanie ich na polu bitwy by\u0142o praktycznie niewykonalne, a z kolei te zabrane rannemu lub zabitemu koledze, z regu\u0142y nie pasowa\u0142y do jego broni\u2026
Kolejnym powa\u017cnym problemem by\u0142o zbyt \u0142atwe (!) rozk\u0142adanie \u201epepeszy\u201d \u2013 okaza\u0142o si\u0119, \u017ce mo\u017cna by\u0142o to zrobi\u0107 jednym przypadkowym ruchem, co czasami zdarza\u0142o si\u0119 w ferworze walki… Do tego jeszcze produkcja okaza\u0142a si\u0119 jednak nazbyt praco- i materia\u0142och\u0142onna, jak na wojenne potrzeby (obr\u00f3bka cz\u0119\u015bci stalowych z odkuwek generowa\u0142a a\u017c 70% odpad\u00f3w).
Na to wszystko na\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 sytuacja strategiczna \u2013 Fabryka Nr 367 w Zagorsku (jedyny w\u00f3wczas producent \u201epepesz\u201d) przerwa\u0142a prac\u0119, gdy jesieni\u0105 1941 jej maszyny za\u0142adowano do wagon\u00f3w i zacz\u0119to wywozi\u0107 a\u017c do Wiatskich Polian. W tej sytuacji, G\u0142\u00f3wny Zarz\u0105d Artylerii Armii Czerwonej (odpowiedzialny r\u00f3wnie\u017c za nowe projekty indywidualnej broni strzeleckiej) postanowi\u0142 wykorzysta\u0107 specyficzne \u201eokno czasowe okazji\u201d \u2013 gdyby w mi\u0119dzyczasie szybko opracowano nowy pistolet maszynowy, produkcji PPSz prawdopodobnie ju\u017c by nie wznawiano, a na pewno nie na wielk\u0105 skal\u0119. Jej miejsce w zak\u0142adach zbrojeniowych zaj\u0119\u0142aby nowa konstrukcja.

Walka o przetrwanie<\/strong>

W lutym 1942 og\u0142oszono zatem konkurs na nowy wzorzec pistoletu maszynowego. Szczeg\u00f3lny nacisk po\u0142o\u017cono na zmniejszenie masy (3 kg dla samej broni, a 6,5 kg dla broni z zapasem sze\u015bciu magazynk\u00f3w po 35 naboj\u00f3w) i zmniejszenie szybkostrzelno\u015bci. Wyci\u0105gaj\u0105c wnioski z dotychczasowych do\u015bwiadcze\u0144, niezwykle mocno podkre\u015blono tak\u017ce wymagan\u0105 \u201eergonomi\u0119\u201d broni – por\u0119czno\u015b\u0107, \u0142atwo\u015b\u0107 obs\u0142ugi, a zarazem bezpiecze\u0144stwo. Odpowiednio sprecyzowano te\u017c wymagania co do technologii produkcji \u2013 np. liczba roboczogodzin na stanowiskach maszynowych mia\u0142a by\u0107 nie wi\u0119ksza ni\u017c 3,5 (dla por\u00f3wnania: dla PPSz wynosi\u0142a ona 7,5, a dla najbardziej uproszczonego brytyjskiego \u201eStena Mk III\u201d – 5,5).
Do konkursu przedstawiono 9 prototyp\u00f3w, a w celach por\u00f3wnawczych, jako dziesi\u0105ty wzi\u0119to niemiecki MP-40. Zwyci\u0119zc\u0105 zosta\u0142a bro\u0144 skonstruowana przez m\u0142odego, niespe\u0142na 30-letniego in\u017cyniera Aleksieja I. Sudajewa, nazwana oficjalnie PP-42, a p\u00f3\u017aniej PPS-42 (PPS = Pistolet-Pulemiot Sudajewa, 42 = rok opracowania).<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Aleksiej Iwanowicz Sudajew i jego PPS-y. Po lewej PPS-42, po prawej PPS-43. Fot. https:\/\/en.topwar.ru<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Dla Szpagina (kt\u00f3ry tak\u017ce startowa\u0142 w konkursie ze zmodyfikowan\u0105, poprawion\u0105 \u201epepesz\u0105\u201d, oznaczon\u0105 PPSz-2 i by\u0142 pewien sukcesu) by\u0142 to bolesny cios. Zareagowa\u0142 ma\u0142ostkowo i paskudnie – natychmiast zacz\u0105\u0142 na wszelkie sposoby blokowa\u0107 skierowanie broni Sudajewa do produkcji. G\u0142o\u015bno kwestionowa\u0142 zar\u00f3wno wynik konkursu, rzetelno\u015b\u0107 test\u00f3w por\u00f3wnawczych, jak i uczciwo\u015b\u0107 komisji. Dosz\u0142o do tego, \u017ce jej cz\u0142onkowie musieli t\u0142umaczy\u0107 si\u0119 przed samym Beri\u0105, wszechw\u0142adnym szefem stalinowskiej bezpieki. Co wi\u0119cej, Ludowy Komisarz (minister) Uzbrojenia, Dmitrij Ustinow najzwyczajniej zignorowa\u0142 wynik konkursu i zdecydowanie popar\u0142 Szpagina. Z jednej strony mia\u0142 jakie\u015b swoje racje (np., \u017ce \u0142atwiej by\u0142o w Wiatskich Polianach przywr\u00f3ci\u0107 wytwarzanie broni ju\u017c \u201eoswojonej\u201d ni\u017c zacz\u0105\u0107 produkcj\u0119 nowej, niechby i prostszej), ale z drugiej strony fakt, \u017ce zablokowa\u0142 produkcj\u0119 pistoletu maszynowego Sudajewa w jakiejkolwiek podleg\u0142ej sobie fabryce, a produkcj\u0119 \u201epepesz\u201d uruchamia\u0142, gdzie si\u0119 tylko da\u0142o, \u015bwiadczy\u0142 raczej o ura\u017conej ambicji i ch\u0119ci pokazania „kto tu rozdaje karty”…

W obl\u0119\u017conym Leningradzie<\/strong>

Po stronie Sudajewa stan\u0119li jednak inni decydenci i w rezultacie rozgrywek oraz przepychanek mi\u0119dzy r\u00f3\u017cnymi koteriami i frakcjami w\u0142adzy, jesieni\u0105 1942, produkcj\u0119 PPS-\u00f3w podj\u0119\u0142a Fabryka nr 828 w Moskwie, podleg\u0142a Ludowemu Komisariatowi Produkcji Mo\u017adzierzy (czyli poza jurysdykcj\u0105 Ustinowa). Drugim producentem, od grudnia 1942, zosta\u0142y Zak\u0142ady Metalowe im. Woskowa (w Siestroriecku k. Leningradu) i to w\u0142a\u015bnie da\u0142o pocz\u0105tek legendzie, jakoby Sudajew opracowa\u0142 PPS w tym obl\u0119\u017conym mie\u015bcie. Tymczasem konstruktor by\u0142 pracownikiem \u201ePoligonu Naukowo-Badawczego Broni Strzeleckiej\u201d w Szczurowie pod Moskw\u0105, a i sam konkurs na now\u0105 bro\u0144 nie mia\u0142 z Leningradem nic wsp\u00f3lnego.<\/p>\n\n\n\n

Faktem natomiast jest, \u017ce Leningrad, duszony niemieck\u0105 blokad\u0105, pilnie potrzebowa\u0142 broni, a PPS nadawa\u0142 si\u0119 znakomicie do produkcji nawet w takich zak\u0142adach, kt\u00f3re nie mia\u0142y wcze\u015bniej \u017cadnego do\u015bwiadczenia z jej wytwarzaniem. Dlatego te\u017c, po decyzji o podj\u0119ciu jego produkcji na miejscu, Sudajew na pewien czas zosta\u0142 wys\u0142any do obl\u0119\u017conego miasta, by tam doradza\u0107 i wspomaga\u0107 uruchomienie jego produkcji.

Bro\u0144 dla spadochroniarzy i czo\u0142gist\u00f3w?
<\/strong>
W mi\u0119dzyczasie, konstruktor opieraj\u0105c si\u0119 na pierwszych informacjach nap\u0142ywaj\u0105cych od frontowych u\u017cytkownik\u00f3w, jeszcze dopracowa\u0142 i ulepszy\u0142 swoj\u0105 bro\u0144. 30 maja 1943 postanowieniem G\u0142\u00f3wnego Komitetu Obrony ZSRR nr 3402ss (ss = \u201esowierszenno sekrietno<\/em>\u201d \/ „\u015bci\u015ble tajne<\/em>\u201d) przyj\u0119to j\u0105 wreszcie oficjalnie jako standard w Armii Czerwonej, ale\u2026 r\u00f3wnolegle z masowo ju\u017c produkowanymi PPSz-ami (kt\u00f3rymi w mi\u0119dzyczasie Ustinow i Szpagin dos\u0142ownie zasypali Armi\u0119 Czerwon\u0105).
Tak wi\u0119c bro\u0144, kt\u00f3ra mia\u0142a zast\u0105pi\u0107 \u201epepesze\u201d sko\u0144czy\u0142a faktycznie jako ich uzupe\u0142nienie, chocia\u017c nie tak\u0105 rol\u0119 przewidziano dla niej. Z powodu zaciek\u0142o\u015bci i zawi\u015bci jednego cz\u0142owieka (Szpagina) oraz obstrukcyjnej dzia\u0142alno\u015bci drugiego (Ustinowa), ani jednego egzemplarza PPS nie wyprodukowano nigdy w jakiejkolwiek fabryce na kt\u00f3r\u0105 Ustinow mia\u0142 wp\u0142yw. Wytwarzano je w zak\u0142adach podleg\u0142ych innym Ludowym Komisariatom, np. produkuj\u0105cych wcze\u015bniej mo\u017adzierze, aparatur\u0119 pomiarow\u0105, osprz\u0119t pomocniczy itp. (jak Fabryka Nr 18 \u201eZrzeszenie Primus\u201d, czy Zak\u0142ady Produkcji Instrument\u00f3w Pomiarowych w Tbilisi). \u015awiadczy\u0142o to bardzo pozytywnie o jej prostocie i \u201etechnologiczno\u015bci\u201d, ale z drugiej strony \u2013 wielko\u015b\u0107 produkcji tych zak\u0142ad\u00f3w mia\u0142a si\u0119 nijak do masowego zalewu \u201epepesz\u201d… W takiej sytuacji (i dopiero w\u00f3wczas) wspomniany G\u0142\u00f3wny Komitet Obrony rozs\u0105dnie zarekomendowa\u0142, aby w pierwszej kolejno\u015bci kierowa\u0107 PPS-y do pododdzia\u0142\u00f3w, cyt.: \u201e\u2026 powietrzno-desantowych, kawaleryjskich i specjalnych<\/em> [to ostatnie oznacza\u0142o g\u0142\u00f3wnie partyzanckie \u2013 przyp. aut.]\u201d.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
PPS-43 u \u201ele\u015bnych\u201d. Po\u015brodku zdj\u0119cia, w\u015br\u00f3d partyzant\u00f3w sowieckich, stoi os\u0142awiony komunistyczny wata\u017cka i zbrodniarz Miko\u0142aj Diomko (szerzej znany jako Mieczys\u0142aw Moczar, \u00f3wczesny dow\u00f3dca Okr\u0119gu Lubelskiego Armii Ludowej, po wojnie m. in. szef UB w \u0141odzi i minister Spraw Wewn\u0119trznych w czasach Gomu\u0142ki). Autor zdj\u0119cia nieznany, domena publiczna<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n

I w taki spos\u00f3b PPS-43 wszed\u0142 do uzbrojenia jako bro\u0144 do\u015b\u0107 niszowa, mimo, \u017ce plany i oczekiwania wobec niego by\u0142y zupe\u0142nie inne. Tym niemniej sprawdzi\u0142 si\u0119 doskonale wsz\u0119dzie, gdzie trafi\u0142, jego produkcja sukcesywnie ros\u0142a, a coraz liczniejsze grono u\u017cytkownik\u00f3w chwali\u0142o go na pot\u0119g\u0119.

Po wojnie, jak to po wojnie\u2026<\/strong>

Faktem jest, \u017ce chwali\u0107 PPS by\u0142o za co. Bro\u0144 Sudajewa by\u0142a relatywne lekka, do\u015b\u0107 niewielka (po z\u0142o\u017ceniu kolby), prosta, bezpieczna, niezawodna, wygodna w u\u017cyciu, a w dodatku tania i \u0142atwa w produkcji. Wielu bronioznawc\u00f3w uznawa\u0142o j\u0105 za najlepszy pistolet maszynowy drugiej po\u0142owy wojny.
Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce po II wojnie \u015bwiatowej PPS-y rozprzestrzeni\u0142y si\u0119 po \u015bwiecie, zw\u0142aszcza w\u015br\u00f3d wojsk Uk\u0142adu Warszawskiego i licznych \u201ekraj\u00f3w zaprzyja\u017anionych\u201d. Mi\u0119dzy innymi przyj\u0119to je jako standard w ludowym Wojsku Polskim, a ich produkcje licencyjna uruchomiono w kraju (pod oznaczeniem \u201ePistolet maszynowy wz. 43\u201d).<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
Pistolet maszynowy wz. 43 (licencyjny PPS-43) o numerze seryjnym C-2859, wyprodukowany w 1949 w Zak\u0142adach H. Cegielskiego w Poznaniu, By\u0142 to ostatni rok, w kt\u00f3rym bro\u0144 znakowano jeszcze \u201eklasycznym\u201d przedwojennym logo firmy (od roku 1950 zast\u0105pi\u0142a je cyfra \u201e6\u201d w owalu, a nazw\u0119 przedsi\u0119biorstwa zmieniona na \u201eZak\u0142ady Metalowe im. J\u00f3zefa Stalina w Poznaniu\u201d tzw. ZISPO)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Pierwszym polskim producentem zosta\u0142y Zak\u0142ady Hipolita Cegielskiego w Poznaniu. W latach 1946 \u2013 1950 by\u0142a to jedyna wytw\u00f3rnia tej broni w Polsce. Na pocz\u0105tku lat pi\u0119\u0107dziesi\u0105tych do\u0142\u0105czy\u0142y kolejne \u2013 radomskie Zak\u0142ady Metalowe im. Genera\u0142a Waltera (przed wojn\u0105 i obecnie \u201eFabryka Broni Radom\u201d) i \u0142\u00f3dzki Kombinat Maszyn W\u0142\u00f3kienniczych \u201eWifama\u201d (wed\u0142ug niekt\u00f3rych publikacji, PPS-y produkowa\u0142a tak\u017ce katowicka Huta Baildon). W sumie w kraju powsta\u0142o ok. 285 000 egzemplarzy pistolet\u00f3w maszynowych \u201ewz. 43\u201d oraz zmodyfikowanych \u201ewz. 43\/52\u201d (ze sta\u0142a kolb\u0105 drewnian\u0105 \u2013 bo nasi \u00f3wcze\u015bni genera\u0142owie z sowieckiego importu lubili jednak takie solidne konstrukcje, kt\u00f3rymi w razie czego mo\u017cna by\u0142o \u201ew drzwi za\u0142omota\u0107\u201d).

W jednostkach ty\u0142owych WP u\u017cywano tej broni jeszcze w latach osiemdziesi\u0105tych.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a>
\u017bo\u0142nierze ludowego Wojska Polskiego, uzbrojeni w pistolety maszynowe wz. 43 (powy\u017cej) oraz w zmodyfikowane wz. 43\/52. Lata pi\u0119\u0107dziesi\u0105te XX wieku. Zdj\u0119cie g\u00f3rne: via https:\/\/miastokolobrzeg.pl, zdj\u0119cie dolne via https:\/\/www.armedconflicts.com. Autor\u00f3w zdj\u0119\u0107, ani bli\u017cszych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w (datowanie, miejsca, jednostki) nie uda\u0142o mi si\u0119 ustali\u0107<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W historii broni istniej\u0105 takie konstrukcje, o kt\u00f3rych \u201epowszechnie wiadomo, \u017ce\u2026\u201d. Na przyk\u0142ad pistolet maszynowy Sudajewa. Oto, co na przyk\u0142ad o genezie i celu jego powstania napisano w Wikipedii (wrzesie\u0144… Read more »<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":4631,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[15],"tags":[36,22,130,129,128],"class_list":["post-4569","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-gun1","tag-bron-i-amunicja","tag-mssikm","tag-pistolet-maszynowy-wz-43","tag-pps-43","tag-sudajew"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4569","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4569"}],"version-history":[{"count":77,"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4569\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4825,"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4569\/revisions\/4825"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/4631"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4569"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4569"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.militaria.malopolska.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4569"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}